Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności.
W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.  
Zamknij

Sławni mieszkańcy i ludzie związani z miastem

Kazimierz III Wielki (1310-1370) - król Polski w latach 1333-1370. Budowniczy zamku i kościoła farnego w Kazimierzu. Bohater jednej z kazimierskich legend, według której był kochankiem pięknej Żydówki Esterki. Dla niej też zbudował podobno niewielki zameczek w pobliskiej Bochotnicy.

Jakub Balin (zm. w 1623r.) - architekt włoskiego pochodzenia, od 1590r. przebywający w Polsce, w Lublinie, gdzie był cechmistrzem. Przebudowany przez niego kościół farny w Kazimierzu (o czym świadczy napis na sklepieniu: Jacobus Balin Italius murarius Lublinensis faciebat Anno Domini 1613) stał się wzorem dla wielu kościołów budowanych w tym stylu.

Benedykt Jerzy Dorys (1901-1990)  - wybitny fotograf mody i portrecista, jeden z założycieli Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF). W latach 1931-32 powstał najsłynniejszy cykl Dorysa „Kazimierz nad Wisłą”, częściowo zaprezentowany dopiero na wystawie indywidualnej w 1960r., prezentowany od końca lat 70. na najsłynniejszych wystawach fotografii polskiej za granicą (Nowy Jork, Paryż). Cykl należy do najważniejszych osiągnięć fotografii polskiej z okresu międzywojennego w nurcie dokumentalnym.

Benedykt Jerzy Dorys, Kazimierz nad Wisłą (cykl z lat 1931-32):  "Ten cykl zawiera wszystko, co trzeba, aby świat, którego już nie ma, ożył. Zapach, klimat, temperatura, ludzie - wszystko autentyczne. Jest to świat gorzkiej, krzyczącej nędzy, ruder, błota, bosych i obdartych dzieci, bawiących się o krok od rynsztoka, nędznych sklepików, których całą zawartość stanowi słój ogórków kiszonych, kilogram cukierków lub beczka z naftą. Jest to świat bogaty i miękki w swej nędzy, niepochwycony w żadne cugle organizacyjne, świat ocalony z jednej pożogi i czekający na drugą, świat dramatyczny, pełny i uśpiony, oczekujący nieszczęścia i bezsilny, by się przed nim uchronić. Oglądając ten świat ani na chwilę nie przestaje się widzieć jego ostatniego rozdziału, nie da się go zobaczyć bez ostatniego rozdziału. Widzi się pikujące bombowce września, słyszy się salwy plutonów egzekucyjnych, krzyk uduszonych w wagonach-duszegubkach, w komorach gazowych. Patrząc na śliczną dziewczynkę w grubej, ciemnej sukni w upalny dzień, bawiącą się kamyczkiem, nie sposób nie myśleć o tym jak zginęła. Tych zdjęć nie można chłonąć bez późniejszych wypadków, są organicznie ze sobą splecione. Wszystkie te zdjęcia robią wrażenie zdjęć z ostatniego lata – przed potopem."  [Adolf Rudnicki, Niebieskie kartki , „Świat” nr 47/1960]. 

 

Tadeusz Pruszkowski (1888-1942) - malarz, pedagog i krytyk artystyczny związany z Warszawą i Kazimierzem Dolnym. Od 1930r. rektor warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, założyciel ugrupowania artystycznego „Bractwo św. Łukasza” (1925-1930). W latach 1923-1939 co roku organizował plenery malarskie w Kazimierzu nad Wisłą. W 1923r. naprzeciw góry zamkowej zbudował swoją prywatną willę, gdzie gościł rzesze uczniów i artystów. W 1939r. Pruszkowski wraz ze swymi uczniami zrealizował w swej pracowni w Kazimierzu siedem monumentalnych kompozycji przedstawiających kluczowe sceny z historii Polski, które w tym samym roku uświetniły pawilon polski na wystawie światowej w Nowym Jorku. W czasie II wojny światowej udzielał pomocy Żydom; zginął rozstrzelany przez hitlerowców.

Antoni Michalak (1899-1975) - malarz reprezentujący nurt tradycjonalistyczny i sakralny w sztuce lat 20. i 30. oraz okresie powojennym. W 1923r., jako pierwszy spośród uczniów Pruszkowskiego, odkrył krajobrazowe i etnograficzno-folklorystyczne uroki Kazimierza nad Wisłą, miasteczka, które przyciągnęło całą kolonię artystyczną wywodzącą się z warszawskiej Akademii. Jako stypendysta rządu francuskiego odbył roczny staż we Francji. Zwiedził Włochy i Austrię, by potem osiąść na stałe w Kazimierzu Dolnym. Pochowany jest na kazimierskim cmentarzu parafialnym.

Maria Kuncewiczowa (1895-1989) - pisarka, dziennikarka, wykładowca literatury, wiceprezes polskiego oddziału PEN-Clubu. W czasie II wojny światowej i w latach powojennych najczęściej przebywała za granicą. W 1968r. wraz mężem Jerzym powróciła do kraju, wybierając Kazimierz. Zamieszkali ponownie w swojej „Willi pod Wiewiórką” wybudowanej w 1936r. według projektu arch. Karola Sicińskiego, znanej dziś jako „Kuncewiczówka”. Ukochany przez siebie Kazimierz Kuncewiczowa sportretowała w wielu swoich dziełach literackich, m.in. w “Dwóch księżycach” (1933), zekranizowanych przez reż. Andrzeja Barańskiego w 1993r., w “Listach do Jerzego”, “Fantomach”, “Naturze”. Zmarła ww własnym domu w Kazimeirzu Dolnym. Została pochowana we wspólnym grobie z mężem na kazimierskim cmentarzu parafialnym.

Edward Hartwig (1909-2003) - wybitny fotograf, który wywarł bardzo duży wpływ na rozwój polskiej fotografii w latach 60. i 70., członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Interesował się malarstwem, co nie pozostało bez wpływu na jego twórczość fotograficzną. Uprawiał m.in. techniki szlachetne (złotobrom), którego używał do zdjęć z Kazimierza nad Wisłą - miasta, które szczególnie lubił.

Daniel Olbrychski (ur.1945r.) - znakomity aktor teatralny i filmowy, mający na swym koncie ponad setkę wspaniałych kreacji. Związany z kilkoma największymi teatrami polskimi (m.in. Narodowym, Powszechnym). W jednym z wywiadów aktor zwierzył się: „Wiem, czym jest sława, pieniądze, festiwale, nagrody, życie w Nowym Jorku, Hollywood czy w Paryżu. Ale dobrze mi z tym, że mieszkam nad Wisłą.” Z Kazimierzem Dolnym, a szczególnie pobliskim Mięćmierzem związany jest od lat, gdzie ma swój letni dom, jak sam mówi – chałupę, której “nie zamieniłbym na żadną willę w Beverly Hills”.

Jan Wołek (ur.1954r.) - poeta, malarz, muzyk, zawodowy artysta estradowy, jeden z luminarzy „poezji śpiewanej”. Autor kilku książek, tomików poezji oraz prawie 2000 tekstów piosenek, wykonywanych przez czołowych artystów polskiej estrady. Stypendysta i laureat nagród i odznaczeń (Stypendium Japan Foundation, Ministerstwa Kultury i Sztuki). Pejzażysta, który ukochał kazimierskie krajobrazy i architekturę, prezentujący swoją twórczość m.in. w galerii autorskiej „Suszarnia” w Kazimierzu Dolnym. Gospodarz dwóch cykli programów dokumentalnych w TVP “Gość w dom” i “Szept prowincjonalny” (ten ostatni o Kazimierzu Dolnym i okolicach).